Echt Waar. Echt. Nee ik lieg niet. Hand op het hart.
Posted in Creatief, Film, Tips and tricks on 15. Apr, 2010
Ik laat dit keer mijn commentaar maar eens achterwege. Gewoon. Stilzwijgen. Beter.

Posted in Creatief, Film, Tips and tricks on 15. Apr, 2010
Ik laat dit keer mijn commentaar maar eens achterwege. Gewoon. Stilzwijgen. Beter.

Voor reclame doeleinden, dat dan weer wel. Maar wel een errúg vet filmpje, heel mooi gemaakt.
Op deze plek wil ik even aandacht voor een potje monumentaal ouderwets film kijken. Hij of zij die dat wil en er gevoel voor heeft, raad ik aan zich zondag in de vooravond naar de MustSee-bioscoop te begeven voor de hoogmis van de stomme film van de jaren twintig: Pantserkruiser Potemkin op het International Film Festival in Breda. De zwartwitte klassieker bevat de bekende trappenscène in de thans Oekraiense havenstad Odessa, waarbij Sovjetsoldaten de opstandige lokale bevolking genadeloos neerschieten. Om dramatiek toe te voegen, volgt de camera een moeder wier kinderwagen langzaam de Potemkin-trappen afbolt. De trappen zijn voor dergelijke dramatiek overigens uitermate geschikt. Omdat het trappenstelsel onderaan meters smaller is dan boven, krijg je het idee alsof je aan de voet van een enorme berg staat.
Sergej Eisensteins klassieker, ga dat zien!
Posted in Dieren, Film, Tips and tricks on 18. Feb, 2010
Je kunt me opvegen nu: echt… briljant!
Posted in Film on 30. Dec, 2009
Omdat een film helemaal niet cultureel/maatschappelijk/feministisch/whassevah verantwoord hoeft te zijn.
Omdat het soms gewoon niet fouter kan.
Omdat ik deze film wel elke maand een keer kan kijken en elke keer weer dubbel lig.
Omdat het kan.
Posted in Film on 02. Dec, 2009
Heeft iemand nog wat Lego op zolder?
Als je doorklikt kun je ook zien hoe de film is gemaakt!
Posted in Film, Persoonlijk on 23. Nov, 2009
Het is weer eens tijd, vind ik. Een hommage. Stilstaan bij. Dit keer geen sport, geen rockster (hoewel…), maar een cultfiguur pur sang. Omgevallen in 1982 op 33-jarige leeftijd, na inname van een speedball. Personificatie van slechte smaak, humor, gulzigheid en rock ‘n roll. Dus, met verve de status van held. John Adam Belushi. Wie? Nou: John Belushi. Jarenlang prijkte aan mijn muur een vintage poster aan de wand met daarop zijn beeltenis. Waarom? Omdat hij toen – en nog steeds - voor mij de vleesgeworden mr. cool was. Norse kop, lomp, droog als de Gobiwoestijn en gezegend met een grenzeloze pathetiek. Hij ontleende zijn eerste beginnende faam aan het illustere Saturday Night Live (zoek maar op, prutser: http://en.wikipedia.org/wiki/Saturday_Night_Live ) maar u kent hem vooral als de helft van The Blues Brothers.
Posted in Film on 20. Nov, 2009
Oke, hij is best flauw..behoorlijk eigenlijk. Maar ik kon er toch best om gniffelen, die Eric Cartman-achtige eenhoorns tegen de Family Guy Brian-achtige.. of hoor ik dan dingen die er niet zijn
? Oh ja, en er komt ook nog even een Lost déja vu voorbij!
Kijk en gniffelt!
Posted in Film, Tips and tricks on 28. Oct, 2009
Ik kan het nog. Gelukkig. Zojuist op het Vlaamsche Canvas achter elkaar een hele film zitten kijken. En: doen! Geen tipje van de sluier hoor. Mijn lips zijn sealed. Hush hush. Uiteraard zit er een maartje aan vast. Ladies & Gentlemen, ik geef u de soudtrack met een briljante Beck (u kent hem nog wel van het nummer Loser en zijn ge-wel-di-ge cd Odelay). En kijk vooral naar die film. Liefst samen met je ventje of vrouwtje tegen je aan, en niet zoals ik in mijn uppie vanavond. Heerlijk. O ja; de fillem heet Eternal Sunshine of a Spotless Mind. Ik beloof dat er niets gebeurt wat u verwacht en toch weer wel.
Posted in Film on 20. Oct, 2009
Omdat nagesynchroniseerde fimmelpjes hilarisch zijn, bij deze Michael Nicht. Het is al een oudje, dus ik weet niet of jullie em al kennen..maar ik moet er steeds weer om lachen!
Ik ken hem al sinds 1977. We hebben elkaar poepluiers geroken.
Samen met Dave waren wij de drieling van vertier en kattekwaad in prinsenbeek. We maakte muziek, foto’s en uiteindelijk sprong er 1 uit met zijn films. Dat was Tinus Tussengas A.K.A. FrameJunky of zoals hij echt heet Martijn Smits.
Als je ouder wordt ga je je eigen weg en wil een vriendschap nog wel eens verwateren. Toch voelt en is het elke keer als we weer bij elkaar zijn alsof er geen dag voorbij is gegaan. Dave maakt nog steeds fantastische muziek en is een genie op de gitaar. En Tinus heeft net op het Nederlands Film Festival een Gouden Kalf gewonnen met zijn korte speelfilm Anvers.
Hier is wat meer van zijn werk!
Posted in Film, Iets te melden, Persoonlijk on 02. Oct, 2009
Echt super! Martijn Smits AKA Frame Junky wint t Gouden Kalf 2009 voor beste televisiefilm genaamd: ” Anvers”. En dan te weten dat ik iedere woensdagmiddag met hem en zijn broers poffertejs at tussen de middag. Check zijn Hyves http://framejunky.hyves.nl/
Van Anvers is nog niets te vinden maar wel van ouder werk van hem:
Commentaar