Hij is al bijna twintig jaar de laatste Franse winnaar van ’s werelds grootste koers. En hij laat een hele zware erfenis achter. Zojuist lees ik dat Laurent Fignon op 50-jarige leeftijd is overleden. Dat is niet goed gedaan. Le Professeur won twee maal de Tour de France, in 1983 en 1984. In 1984 won hij maar liefst vijf etappes, op de jonge leeftijd van 24 jaar. Dat is groots. Hij won meer grote koersen, zoals Milaan – San Remo, de Waalse Pijl en de Giro d’Italia. Helaas zal hij ook de geschiedenis ingaan als de ultieme loser van het wielrennen omdat hij in 1989 de Tour op epische wijze verloor van Greg Lemond. Met 8 seconden verschil. Door zijn eigen stommiteit. Gevalletje vergissing. Onderschatting van Lemond en diens onverwoestbare wilskracht, betere fiets en uitstekende voorbereiding.
Om de een of andere vage reden werd hij nooit een held. Nooit populair. Nooit geliefd. Hij was arrogant, eigenwijs, weet ik veel. Hij loste in ‘83 wel even als teamgenoot van de Renault-ploeg de legende Bernard Hinault af als tourwinnaar. Dan kun je echt wel wat. Peter Winnen werd in die tour trouwens derde, maar dat terzijde. Het was wellicht ook zijn tragiek. De schaduw van Hinault.
Ik vond het een fijne renner. Een zeikerd zoals alleen Fransen dat kunnen en mogen zijn. Jammer dat hij slechts zes keer aan de Tour deelnam door de vele blessures die hij kende. Fignon was controversieel omdat hij bekend stond als een denker, iemand die geen blad voor de mond nam. Een ruziemaker ook. De afgelopen jaren gaf hij co-commentaar op de Franse televisie. Verstandige man, kennis van zaken had-ie nog steeds. Ook afgelopen zomer, toen al bekend was dat hij aan alvleesklier- en longkanker leed. Ik zag net op een internetlijstje dat Le Professeur – via een ingewikkeld rekenmodel - nog steeds tot de top dertig van beste wielrenners aller tijden behoort. Mooi zo. Petje af. U zult gemist worden. Het onderstaande clipje maakte de Franse TV in 1989. De bijbehorende muziek van de geweldige Francis Cabrel krijgt u er zomaar bij.
Wat moet je doen als volleerd misantroop, behept bent met een goed gevoel voor depressiviteit en melancholie, een nerd bent, tevens een onhandigerd, en tegen wil en dank een bekend artiest bent geworden? In het geval van Mark Everett (‘E’) laat je een knoepert van een baard groeien, zet je een zonnebril op en live treed je op met op je kruin een bandana waar je u tegen zegt. Volkomen anoniem achter een maskerade. Als je niet weet hoe je je in gezelschap moet presenteren, dan doe je dat gewoon niet, lijkt de filosofie. Maar daar kom je mee weg als je E heet en een verbluffende set neerzet. Vindt Heer B. althans.
Van sommige dingen kan ik me prima voorstellen dat je de neiging hebt om hier en daar een bochtje af te snijden. Een voorbeeld, heer B, ik wil een voorbeeld! Nou euh, bijvoorbeeld: Cubaanse sigaren. Het mag weliswaar niet echt, maar voor de ware liefhebber is het de moeite waard om een paar van die honkbalknuppels het land uit te smokkelen.
Tot zover de plausibele, volkomen begrijpelijke kant van het verhaal. Je wil graag iets, het mag niet echt (of, zo u wil, echt niet) maar toch doen, gewoon voor de heb. Of voor de doekoe. Een illegale Louis Vuitton, schimmig edelmetaal of verdovende drugsmiddelen.
De amerikaanse fotografe Taryn Simon keek vijf dagen mee over de schouders van de Yanks-marechaussee op Kennedy Airport. De Louis Vuitton zit er natuurlijk ook bij. Maar. WAT MOET JE GODVERREDOMME MET TANDPASTA GEMAAKT VAN KOEIESCHIJT? EEN DODE VOGELT? VLEES IN EEN FLES? HERTENLUL (oh wacht, gedroogd. nee, dan…)?! In totaal werden meer dan 1.000 dingen in beslag genomen. Kijk even mee. Ik vind ‘m mooi. Vooral de cowhoof bottle.
Ik voldoe graag aan verwachtingen. U kent mij als eager to please, als iemand die buitengemeen genuanceerd is, en dit in combinatie met de voorspelbaarheid van de Komeet van Halley. Dus, bij deze: mijn top tien camping & holiday experience. De lijst was vele malen langer, ik heb er ad random wat dingen uitgepikt. Het doet overigens niets af aan mijn verkanzie. Die was top. Het zijn gewoon van die dingen. Lees maar verder.
10. Doe iets van textiel aan wanneer je naar de supermarkt gaat. Ergste voorbeeld: twee vaders, twee zonen ( jaartje of 18), allen op slippers en allen in blote bast. Zelden zoiets respectloos gezien. Fucking Hollanders. Paupers.
Het gerucht dat Valentino Rossi in 2011 de overstap zal maken van Yamaha naar Ducati is voor velen al geen nieuwtje meer maar het begint nu serieus te worden. Zo weten diverse Italiaanse en Engelse bronnen te melden dat het nieuws komend weekend officieel bekend gemaakt gaat worden.
Valentino Rossi
Zo meldt de doorgaans goed ingelichte website MCN dat Rossi het komend weekend tijdens het MotoGP weekend in Catalunya de paddock op haar grondvesten zal doen schudden door bekend te maken dat de Italiaan in 2011 officieel op een Ducati actief zal zijn in het MotoGP wereldkampioenschap.
Italiaanse bronnen beweren dat de deal tot stand is gekomen nadat Rossi zich aan het begin van het seizoen op zijn tenen getrapt voelde door zijn huidige Fiat Yamaha Team. Zo zou de Italiaan veel salaris hebben in moeten leveren vanwege de financiële situatie in wereld en vervolgens hebben vernomen dat het salaris van zijn teamgenoot Lorenzo was aangevuld met het bedrag wat hij in had moeten leveren. (more…)
Ik heb het geluk en de pech een communicatieman te zijn. Ik word geacht te weten hoe het wel en niet moet. En dit met anderen te delen. Gevraagd en ongevraagd advies te geven. Het dagelijkse en werkzame leven leveren niet zelden fraaie staaltjes pijn op. Dat als aftrapje voor dat wat ik met u delen wil.
Ik heb ook de pech dat a) de wereld vol met eigenwijze mensen loopt en b) verbazingwekkend veel mensen deskundig zijn op communicatiegebied. “Deskundig” bedoel ik dan. Trust me, I’ve seen the valley. And au contraire: it is NOT green. Hemeltergende voordrachten aan personeel. Wethouders die te-nen-krom-men-de columns schrijven. De gemeentelijke pagina in het huis-aan-huis blad met zes (6!) keer de burgemeester op de foto. Een communicatiemanager (jahaaa!) die tegenspreekt dat er op de eigen afdeling onrust en ontevredenheid is (“mijn deur is open en dan komen ‘ze‘ het me wel zeggen”) wegens gebrek aan communicatie. Een CEO van een multinational die bezweert dat zijn plannen en voornemens via de leidinggevenden onder hem intern keurig, volledig en integraal via het ‘cascademodel’ wel doorgebriefd worden aan het personeel (“daarvoor zijn ze directeur en manager”). Zelf in-elkaar-geflanste folders. Reclameslogans en bedrijfsnamen die als kut op Dirk slaan. Paginaopmaak die barsten in je oogbal veroorzaakt. Ja, het is een hel out there.
Maar wij versagen niet. Iedere dag biedt een nieuwe kans. Zieltjes winnen. Vertellen hoe het ook kan. Doelgroepgericht schrijven. Normalemensentaal gebruiken. Laagdrempelig zijn. Begrijpelijk houden. In soundbites praten. Hou dat even in gedachten. En kijk dan naar het hieronderstaande fillempie. Voor iedereen die wel eens een presentatie houdt en net zo stronteigenwijs is als de rest van de club van IK-LAAT-ME-NIET-ADVISEREN-DOOR-DIE-PRUTSERS-VAN-COMMUNICATIE-WANT-IK-WEET-HEUS-WEL-HOE-HET-MOET.
Al maanden spaar ik zeepjes. Ik roof wel meer mee uit hotelkamers. Niets wat niet mag hoor, maar ik zal ook niets ongebruikt laten liggen. Slofjes voor eigen gebruik en voor vriendlief, tandenborstels en tandpasta (in van die handige miniverpakkingen, dus slim voor in m’n tas!) en een kammetje ofzo.
Zeepjes, shampoo-, douchegel- en bodylotionflesjes zijn echter niet voor mezelf bedoeld maar voor een of ander Arm Land. En toen ik een Manila op mijn rooster kreeg en het bewaarkoffertje bijna op springen stond van al het desinfecteerspul, bedacht ik me dat ik het beter eens mee daar naartoe neem. Nog even naar de Action voor wat babyspulletjes nadat ik een project had uitgezocht om te bezoeken en inmiddels een afspraak gemaakt met de oprichter van Young Focus. De extra koffer die ik op Schiphol nog meenam, was van Wings of Support en ik moest er op gaan zitten om hem vol te proppen met kleding die klaarstond en die mensen ingezameld hebben voor de organisatie. (more…)
Als mijn zoon de VOC-mentaliteit niet heeft, dan weet ik het ook niet meer. Je geboortedatum delen met Jan van Riebeeck, ik bedoel maar: 1619 – Jan van Riebeeck, VOC (overleden 1677). Wie kan dat nou zeggen? Ook met zijn rock & roll gehalte zit het goed: 1959 – Robert Smith, Engels muzikant van de popgroep The Cure en 1947 – Iggy Pop, Amerikaans zanger, frontman van The Stooges. Ook: 2003, overleden: Nina Simone (70), Amerikaans zangeres en pianiste. En, niet de minste: 1966 – Michael Franti, Amerikaans muzikant.
Sportief valt het wat tegen, met 1968 – Peter van Vossen, Nederlands voetballer. Wel in 1990 – Adrie van der Poel wint de 25ste editie van Nederlands enige wielerklassieker, de Amstel Gold Race. Voor de rest is het maar 2e garnituur, met Poolse voetballers, een Nederlandse hockeyster (Kim Lammers), een paardrijdert en één of andere darter.
Voor de rest is de score bepaald niet slecht. Zomaar een greep:
753 v.Chr. – De dag waarop Rome gesticht werd door Romulus volgens Varro Reatinus (116 – 27 v.Chr.). Best kewl.
1960 – Brasilia wordt officieel de hoofdstad van Brazilië. Een stad die Unesco Werelderfgoed is.
2008 – The Last Shadow Puppets brengen het album The Age of The Understatement uit. Just ask Ladybird. She knows.
1918 – De Duitse jachtdriedekker van Manfred von Richthofen (de Rode baron) wordt neergeschoten, waarbij hij om het leven komt. Alleen al de naam Rode Baron is sub zero qua gaaf.
1961 – Mislukte Amerikaanse invasie in de Varkensbaai van Cuba, ter verdrijving van Fidel Castro. Bay. Of Pigs. Need I say more?
1967 – Staatsgreep door militairen onder leiding van kolonel George Papadopoulos in Griekenland, koning Constantijn II gaat in Italië in ballingschap, begin kolonelsregime. Staatsgrepen en Griekenland, dat zouden ze vaker moeten doen. Of zo.
Best een aardig rijtje. En och. Is het – in dat licht bezien – dan nog erg dat je verjaardag samenvalt met die van Eddie Christiani, Ronnie Tober en de datum waarop (1944) vrouwen in Frankrijk stemrecht kregen?
Ja tis al de 4e post ofzo vandaag, ik weet het. Maar dit MOEST ik toch ff met jullie delen. ‘Oh ja, en wat dan wel?’, hoor ik jullie denken. Nou: Rajacenna. Wie? Rajacenna. Dus.
Geloof het of niet, maar dit meisje is pas 17 jaar (!!!) en doet haar kunstje pas sinds een half (!!!) jaar. En nu niet meteen vreemde dingen gaan denken (Barend!), want Rajacenna doet aan tekenen. ‘Tekenen, is dat zo bijzonder dan?’ Ja dat is bijzonder.
Aanschouw Nederlands nieuwste trots / joetjoep-sensatie. Move over Esmee Denters, wij hebben nu Rajacenna. En nog maar een keer, omdat het zo lekker bekt: Rajacenna. Rajacenna, dus.
Even voor de niet-RTL kijkers, danwel Carlo&Irene-verguizers onder ons: de TV Kantine .
Helaas kon ik t filmpje niet embedden, dus ff klikken mot je. Maar ik vind ze fantastisch. Ik vond ze al fantastisch met Pittige Tijden, maar nu op grote-mensen-niveau en de typetjes zijn raker dan de meeste Kopspijkers varianten ha! Hulde ook aan de zelfspot van Matti van Neukirchen en blijf zeker ff kijken/zappen tot aan de ‘ontknoping’ van Shownieuws (ong. min. 22) met Cilly ‘de kin’ Dartell (let op: Dartéll, niet dartel..jammer genoeg).
Brekend nieuws op linguistiek terrein. Het blijkt dat ik – en velen met mij – al jaren worden blootgesteld aan levensbedreigende risico’s. Kan ik er wat aan doen? Sinds kort gelukkig wel. Dankzij het Meertens Instituut gloort er mooie horizon. Een fijne toekomst. Voor mijn kinderen, mijn partner en mij. En mijn familie. Maar jeetje, wat heb ik op het randje geleefd. Zonder het te beseffen. Ik wacht met smart op de o zo begeerde therapie. Begeerd spreek ik dan bewust even met nadruk uit. U snapt toch? Tog?
Commentaar