Heerlijk. Iets zien en horen, er geen chocola van kunnen maken en vervolgens snoeihard afzeiken. Laten we wel wezen. Wat is nou makkelijker, dan iets wat je niet begrijpt, lekker belachelijk te maken? Het scheelt mij in ieder geval hoofdbrekers (“waarom snap ik dit niet?”) en levert behalve een dosis hilariteit en foute opmerkingen uiteraard ook minder imagoschade op. Stel je voor dat IK gezichtsverlies lijd wegens domheid. Duh.
Ik heb er uiteraard van gehoord, ken ook wel een paar liedjes van ze. Ik luister immers naar Studio Brussel. Dromerig, fraaie melodielijnen en laat dan meteen ook maar alle andere denkbare muziekclichés los. Ja, ik heb het over Sigur Rós.
Wat moet je doen als volleerd misantroop, behept bent met een goed gevoel voor depressiviteit en melancholie, een nerd bent, tevens een onhandigerd, en tegen wil en dank een bekend artiest bent geworden? In het geval van Mark Everett (‘E’) laat je een knoepert van een baard groeien, zet je een zonnebril op en live treed je op met op je kruin een bandana waar je u tegen zegt. Volkomen anoniem achter een maskerade. Als je niet weet hoe je je in gezelschap moet presenteren, dan doe je dat gewoon niet, lijkt de filosofie. Maar daar kom je mee weg als je E heet en een verbluffende set neerzet. Vindt Heer B. althans.
Ik weet niet meer of ik dit fimmelpje al ooit eerder online geknald heb, doet eigenlijk ook niet ter zake. Maar ik kwam em per toeval weer tegen en nog steeds kun je me opvegen na het kijken. Tranen met tuiten, want deze is minstens net zo epic als trololololololol! Doktersadvies: iedere dag minstens één maal tot u nemen, succes verzekerd!
In het kader van ‘mensen die iets bijzonders kunnen zijn leuk’, I bring you: funny Asian man. Dit is Super Mario, even verder joetjoepen ook naar zijn versie van Donkey Kong !
Something is seriously wrong with these people. Dat is een comment die ik wel vaker tegenkom wanneer ik iets over Die Antwoord lees. Ik ben het er wel en niet mee eens. Het is fascinerende shit. Het zijn weirdoos in optima forma en volgens mij is het een dusdanig goeie gimmick, dat je verdere marketing niet nodig hebt. Rapper Ninja. Rapster/zangeres Yo-Landi Vi$$er. En techneut spinmaster DJ Hi-Tek. Ik vind het kewl.
Neem nou de track Wat Pomp. Geen idee waar dit over gaat, maar het bouncet en rockt als de neten. Bijvoorbeeld deze reactie die van het www pluk: Yo-landi says “I’m sweet and twisted like a koeksister,” and if you look it up, you’ll find a koeksister is actually a sugar-coated twisty do-nut-like South African thing. And t’s an awesome pun. With just a little research, their lyrics really open up. Give it a go! Next level!
Voorprogramma was Lauren Pritchard (wie?) die als zodanig prima voldeed: leuk om naar te luisteren én te kijken, maar wel op tijd opzouten want voor haar zijn we niet hier.
Dan is het de beurt aan Jamie Cullum. Wat een menneke is het, even jong als ik. Wel een STUK kleiner en een bietje lilluk. Maar wat kan die gast spelen en zingen: ongelooflijk, wat een energie: hij gaat flink tekeer op het podium. Speelt fantastisch, percussiet een eind weg, samplet en beatboxt. En dat alles Jazz, Jazz, Jazz.
Live performance was supergoed. Dat werd pijnlijk duidelijk toen X-Factor Japie acte de présence mocht geven… Zucht… Ik heb X-Factor niet gevolgd en had deze Jaapmans dus ook nooit gezien. Wat ik wel weet is dat hij een volstrekt nutteloze bijdrage heeft geleverd aan onze avond. Oh vast: de jongeman zal nerveus geweest zijn. Maar dat praat zijn magere zangkwaliteiten, zijn over-the-top-styling en zijn happy-sprayuitstraling niet goed.
Er werd een duet gezongen, maar het kwam erop neer dat de X-Chromosoom compleet werd weggeblazen door Frodo achter zijn vleugel. ik geloof niet dat Jaap het gaat maken… Ik bedoel… just look at him:
Gisteren bereikten de Boston Celtics (never mind – iets met basketbal) de finals. Van wat, Heer B? Euh, van ongeveer The Biggest Deal in Sports. Ze gaan het in De Finale om de NBA-titel opnemen tegen LA Lakers, die de Western Conference wonnen. Boeiend, ga door, zult u schreeuwen. Meer, ik wil meer meer meer van deze info.
Sorry. Excuses. Die info gaat u maar elders zoeken. Ik wil het over iets anders hebben. Wel gerelateerd aan de Celtics overigens. In de US of A moet ongeveer alles tot circus-proporties opgeblazen worden. Daarom trekken ze ons voetbal ook niet: te zaai. Maar naast de sport zelf moet de zaak rond het strijdperk tot tralala- en oelalaniveau verheven worden. Met meisjes, muziek, dans, spektakel. Whatever. En ook hun verslaggeving is out-of-this-world. Met duizendmiljoenmiljard camera’s en een batterij verslaggevers en deskundologen. Hell, Pamela Anderson werd ontdekt onder het publiek tijdens een potje American Football in Vancouver en kreeg daarna haar claim to fame via het maken van bierreclame, het dragen van een rood badpakje, met een nietje in haar navel en het uitdoen van haar kleren in familiefilmpjes.
Raar verhaal, heer B. Waar wilt u naartoe? Nou, de Amerikaanse TV doet het erg leuk waar het gaat om leipo’s uit het publiek in beeld te brengen. Live. Op schermen in het stadion. Graag uw aandacht voor deze vogel. Ik vind hem geniaal.
Hij is toch ‘reedsch uit den reedelijck ouden doosch’..maar kwam hem tegen en kon er weer smakelijk om lachen. Brabanders zijn het product van incest, Limburgers moffen, Buddha een homo en Jezus een debiel… Werkelijk waar, de tekstschrijver die verantwoordelijk is voor dit huzarenstukje verdient een lintje.
Let ook even op de loepzuivere uithaal aan t end. Het opgeplakte borsthaar doet me trouwens denken aan niet nader te noemen iemanden…
Ik heb weinig op met wisecracks hosselende fly-jeugd met raar zittende petjes (“gasssssssst”), broeken op half zeven en de bijbehorende bitches (geblondeerde trollen met een ordi-kop). Wat een volk zeg, brrr. Jongens, jullie zien er RAAR uit, je praat RAAR en je doet RAAR. Dat is niet hetzelfde als stoer, tough, gangstah of koel. Nee: het is RAAR. Punt. Dan maar een opa.
Gelukkig zijn er ook nigga’s die het snappen. Mafkezen die niet schromen zichzelf te dissen. Gewoon 360 graden over-de-kop-jezelf-in-de-zeik-zetterij. Kijken. Het is leuk. Zowel qua beeld als tekst. Kudo’s voor deze gasten.
Ik kan hier weinigs maar ook veel zinnigs over zeggen. Laat ik het hierop houden: het is maandagochtend wanneer ik dit publiceer, en de zomertijd is net ingegaan. Voldoende reden voor ellende, me dunkt. En: Toch tranen van het lachen over de wangen. Blije collega’s. Ik rust mijn kast. Kijken en genieten. Met het geluid zo hard mogelijk!
!
Commentaar