Hij is al bijna twintig jaar de laatste Franse winnaar van ’s werelds grootste koers. En hij laat een hele zware erfenis achter. Zojuist lees ik dat Laurent Fignon op 50-jarige leeftijd is overleden. Dat is niet goed gedaan. Le Professeur won twee maal de Tour de France, in 1983 en 1984. In 1984 won hij maar liefst vijf etappes, op de jonge leeftijd van 24 jaar. Dat is groots. Hij won meer grote koersen, zoals Milaan – San Remo, de Waalse Pijl en de Giro d’Italia. Helaas zal hij ook de geschiedenis ingaan als de ultieme loser van het wielrennen omdat hij in 1989 de Tour op epische wijze verloor van Greg Lemond. Met 8 seconden verschil. Door zijn eigen stommiteit. Gevalletje vergissing. Onderschatting van Lemond en diens onverwoestbare wilskracht, betere fiets en uitstekende voorbereiding.
Om de een of andere vage reden werd hij nooit een held. Nooit populair. Nooit geliefd. Hij was arrogant, eigenwijs, weet ik veel. Hij loste in ‘83 wel even als teamgenoot van de Renault-ploeg de legende Bernard Hinault af als tourwinnaar. Dan kun je echt wel wat. Peter Winnen werd in die tour trouwens derde, maar dat terzijde. Het was wellicht ook zijn tragiek. De schaduw van Hinault.
Ik vond het een fijne renner. Een zeikerd zoals alleen Fransen dat kunnen en mogen zijn. Jammer dat hij slechts zes keer aan de Tour deelnam door de vele blessures die hij kende. Fignon was controversieel omdat hij bekend stond als een denker, iemand die geen blad voor de mond nam. Een ruziemaker ook. De afgelopen jaren gaf hij co-commentaar op de Franse televisie. Verstandige man, kennis van zaken had-ie nog steeds. Ook afgelopen zomer, toen al bekend was dat hij aan alvleesklier- en longkanker leed. Ik zag net op een internetlijstje dat Le Professeur – via een ingewikkeld rekenmodel - nog steeds tot de top dertig van beste wielrenners aller tijden behoort. Mooi zo. Petje af. U zult gemist worden. Het onderstaande clipje maakte de Franse TV in 1989. De bijbehorende muziek van de geweldige Francis Cabrel krijgt u er zomaar bij.
Sja, dan heb je alle wedstrijden van Oranje (bijna) gezien, maar zodra het écht spannend begint te worden, moet je afhaken. Want dan blijkt dat je zo stom bent geweest om jezelf in te laten roosteren als verslaggever in Eindhoven tot 17.00 uur. Maar ach, de wedstrijd begint om 16.00 uur: ikkijkwelopderedactiewantfilesenhoedrukkanhetzijnopvrijdagmiddagquanieuws. Om 15.00 tijdens de finishing touch van de montage van mijn item word ik gebeld door de eindredactie. Waar ik ben en of ik als de sodemieter naar beneden kom want er is een grote bosbrand op de Strabrechtse heide. Isn’t it nice to be the freelance one. Dág kwartfinale kijken. Al vloekend stap ik in mijn oververhitte auto zonder airco en ik begin nóg harder te godverdommesen als ik niet over kan schakelen naar Jack van Gelder, omdat ik naar de eigen omroep moet blijven luisteren wánt brandnieuws.
Enfin, lang verhaal kort: tot 19 uur live verslag staan geven en de hele wedstrijd is totaal aan me voorbijgegaan. Door enkele joelende kinderen werd ik zijdelings op de hoogte gebracht van de gemaakte doelpunten. En goed, We Waren Door, dus daar ging het uiteindelijk toch om. (more…)
Als mijn zoon de VOC-mentaliteit niet heeft, dan weet ik het ook niet meer. Je geboortedatum delen met Jan van Riebeeck, ik bedoel maar: 1619 – Jan van Riebeeck, VOC (overleden 1677). Wie kan dat nou zeggen? Ook met zijn rock & roll gehalte zit het goed: 1959 – Robert Smith, Engels muzikant van de popgroep The Cure en 1947 – Iggy Pop, Amerikaans zanger, frontman van The Stooges. Ook: 2003, overleden: Nina Simone (70), Amerikaans zangeres en pianiste. En, niet de minste: 1966 – Michael Franti, Amerikaans muzikant.
Sportief valt het wat tegen, met 1968 – Peter van Vossen, Nederlands voetballer. Wel in 1990 – Adrie van der Poel wint de 25ste editie van Nederlands enige wielerklassieker, de Amstel Gold Race. Voor de rest is het maar 2e garnituur, met Poolse voetballers, een Nederlandse hockeyster (Kim Lammers), een paardrijdert en één of andere darter.
Voor de rest is de score bepaald niet slecht. Zomaar een greep:
753 v.Chr. – De dag waarop Rome gesticht werd door Romulus volgens Varro Reatinus (116 – 27 v.Chr.). Best kewl.
1960 – Brasilia wordt officieel de hoofdstad van Brazilië. Een stad die Unesco Werelderfgoed is.
2008 – The Last Shadow Puppets brengen het album The Age of The Understatement uit. Just ask Ladybird. She knows.
1918 – De Duitse jachtdriedekker van Manfred von Richthofen (de Rode baron) wordt neergeschoten, waarbij hij om het leven komt. Alleen al de naam Rode Baron is sub zero qua gaaf.
1961 – Mislukte Amerikaanse invasie in de Varkensbaai van Cuba, ter verdrijving van Fidel Castro. Bay. Of Pigs. Need I say more?
1967 – Staatsgreep door militairen onder leiding van kolonel George Papadopoulos in Griekenland, koning Constantijn II gaat in Italië in ballingschap, begin kolonelsregime. Staatsgrepen en Griekenland, dat zouden ze vaker moeten doen. Of zo.
Best een aardig rijtje. En och. Is het – in dat licht bezien – dan nog erg dat je verjaardag samenvalt met die van Eddie Christiani, Ronnie Tober en de datum waarop (1944) vrouwen in Frankrijk stemrecht kregen?
Dit is voor de verandering een keer een heus serieus bericht. Op donderdag 3 juni 2010 gaat mijn broer met een team van 7 andere vaders de uitdaging aan om zo vaak mogelijk de vermaarde alpenreus Alpe d’Huez, de Hollandse Berg, op één dag, te beklimmen. Dit doen ze niet zomaar natuurlijk.
Bij het 2 jarige zoontje (stoere Sil) van één van de vaders, Corné (onze goede TT van Assen vriend), is leukemie geconstateerd. Team 103 is een van de 250 teams die met de beklimming zo veel mogelijke geld proberen op te halen wat rechstreeks naar KWF Kankerbestrijding gaat om onderzoek te doen naar de behandeling van kanker. Voor de andere vaders natuurlijk een extra motivatie om aan dit geweldige initiatief deel te nemen. Zo ook mijn broer.
Dan komt nu natuurlijk het belangrijkste deel, namelijk de vraag of jullie (de javastraat42 bloggers) maar ook misschien bezoekers, mee zouden willen helpen in de sponsoring van mijn broer en dus team 103. Via deze teampagina kan je de weg naar de Alpe d’Huez van dit team volgen.
Hoi Gerda Verburg. Wij kennen jou van dat rare kapsel. Met die idiote witte lok erin. Maakt mij verder niet uit hoor. Zal wel iets dolletjes zijn of zo. Wat je een extravagant tintje geeft. Whatever. En oh ja, je bent scheidend minister van het ministerie van haring en koeien en aardappels. Een exponentje CDA dus.
I am not going black pieten as we say that in Holland, but it was the Labour party who pulled the stecker out this cabinet. And I have told them nog so, not to do that. But mister Forrest of the Labour party, the Pie Vie Dee Eej, is East-Indian deaf so I can talk like Bridgemens but it will not help.
Instead of our troops we can help you by sending mrs. Rita Verdonk, our secreet… I mean our secret waepon. The dogs lusten no bread of what she is saying, but she will help you to paste the Taliban behind the beheng. She will be supported by Harry Human… well known house seller in Lisse and surroundings… He has his own television show, like Ophra Windfree. As you can see it is not laying to us, but to the Labour party so I hope we keep friends as before.
Higheigting,
J.P. Balkende, minnister-pressident of the Holland
MONTREAL - Een man is voor de start van een vliegtuig uit het toestel gezet vanwege zijn onfrisse lichaamsgeur. Zijn medepassagiers klaagden over de stank, waarna hij vriendelijk verzocht werd het vliegtuig te verlaten…
De passagier wilde van het Canadese Charlottetown naar Montreal vliegen met Air Jazz, dat onder de vlag van Air Canada vliegt. Het cabinepersoneel had de sterke geur van de man al eerder opgemerkt en er daarom voor gezorgd dat er niemand naast hem moest zitten. Maar zelfs enkele stoelen verder begonnen passagiers te mompelen over de stank en naar de ‘dader’ te staren, melden Australische media. Nadat er flink over geklaagd werd bij het personeel, werd de man alsnog gevraagd het toestel te verlaten. Door het oponthoud liep de vlucht een vertraging van zo’n twintig minuten op. De man maakte de trip naar Montreal een dag later alsnog, ook met Air Jazz, maar waarschijnlijk nadat hij eerst een douche had genomen…
Ongeveer een uur geleden kreeg ik de verrassing van het jaar…..Mijn lieve vriendinnetje Folkje is gisteren stiekem met haar snuit Joachim getrouwd!!!!
Omdat ik nog redelijk “lost for words” ben zal ik het kort houden, maar wilde haar en Joachim natuurlijk ook op onze open-doch-besloten-blog even HEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEL erg feliciteren!!
Ik hoop dat jullie schattebouten en geweldige dag hebben gehad en ik wens jullie natuuuuurlijk alle wedding bliss en alles wat daar bij komt kijken.
Wel zeggen als je gaat bevallen, he?
En wácht maar tot jullie feest, gnagna!
(Wat had je trouwens een prrrrrráchtige jurk aan!!)
XXX en alllllllle geluk van de heeeeeeeeele wereld!
Nou mensen, dit is Ronny. Mijn voormalige huisgenootje uit Caracas. Ik moest even slikken toen ik deze foto zag, een paar jaar geleden stond ik vrolijk mee te protesteren maar toen gooide de ME nog geen stenen naar studentenhoofden. Nu wel, zie Ronny. Protesten in Venezuela lopen steeds meer uit de hand, televisiekanalen worden gesloten, mensen worden zomaar opgepakt. Ik maak me zorgen om de toekomst van dit land. Voor meer info over wat er op deze foto gebeurt:
Ik weet niet hoe het met u gesteld staat, maar dit vond ik wel een van de sportieve hoogtepunten van afgelopen weekend. De Britse tweevrouwsbobslee in St. Moritz. Kijk even mee, duurt maar een minuutje. Ik heb vier keer gekeken en blijf lachen. De details zijn geniaal.
Stelletje krijsers. Hoaxers. Uit-je-nek-kletserts. Ongelofelijke Al Gores. Ja, u krijgt een sliep-uit en neh-neh-neh-neh van mij. Zijn zelfs die prehistorische Amerikanen zover dat ze hun V8-slurpende asobakken schoorvoetend aan de kant zetten ten faveure van electrisch niet-uitziend Aziatisch blik, krijgen jullie dit over je heen. Ik vind het bijna sneu. Let wel: BIJNA. Want, nu moeten jullie op zoek naar een nieuw troeteldingetje om mij bang te maken en om stemmen te trekken, subsidies te slurpen en media-aandacht te genereren. Zeehondjes zijn passee en sinds die gladiolen van Greenpeace de boel aan elkaar logen met dat ar te zinken harstikke milieuvriendelijke olieboorplatform van Shell ben ik sowieso de boomknuffelarij voorbij. Ik hoop dat Femke Zwanehals en de haren van Groen Flinks de afgelopen weken vaak buiten zijn geweest zodat hun gesmolten hersenen weer een beetje gestold zijn. Ik vind het namelijk best fris. Voor een planeet die broeit.
Commentaar