A female CNN journalist heard about a very old Jewish man who had been going to the Western Wall to pray, twice a day, every day, for a long, long time. So she went to check it out. She went to the Western Wall and there he was, walking slowly up to the holy site. She watched him pray and after about 45 minutes, when he turned to leave, using a cane and moving very slowly, she approached him for an interview.
”Pardon me, sir, I’m Rebecca Smith from CNN. What’s your name?
“Morris Feinberg,” he replied.
“Sir, how long have you been coming to the Western Wall and praying?”
“For about 60 years.”
”60 years! That’s amazing! What do you pray for?”
”I pray for peace between the Christians, Jews and the Muslims.” “I pray for all the wars and all the hatred to stop.” “I pray for all our children to grow up safely as responsible adults, and to love their fellow man.”
Sja, dan heb je alle wedstrijden van Oranje (bijna) gezien, maar zodra het écht spannend begint te worden, moet je afhaken. Want dan blijkt dat je zo stom bent geweest om jezelf in te laten roosteren als verslaggever in Eindhoven tot 17.00 uur. Maar ach, de wedstrijd begint om 16.00 uur: ikkijkwelopderedactiewantfilesenhoedrukkanhetzijnopvrijdagmiddagquanieuws. Om 15.00 tijdens de finishing touch van de montage van mijn item word ik gebeld door de eindredactie. Waar ik ben en of ik als de sodemieter naar beneden kom want er is een grote bosbrand op de Strabrechtse heide. Isn’t it nice to be the freelance one. Dág kwartfinale kijken. Al vloekend stap ik in mijn oververhitte auto zonder airco en ik begin nóg harder te godverdommesen als ik niet over kan schakelen naar Jack van Gelder, omdat ik naar de eigen omroep moet blijven luisteren wánt brandnieuws.
Enfin, lang verhaal kort: tot 19 uur live verslag staan geven en de hele wedstrijd is totaal aan me voorbijgegaan. Door enkele joelende kinderen werd ik zijdelings op de hoogte gebracht van de gemaakte doelpunten. En goed, We Waren Door, dus daar ging het uiteindelijk toch om. (more…)
Something is seriously wrong with these people. Dat is een comment die ik wel vaker tegenkom wanneer ik iets over Die Antwoord lees. Ik ben het er wel en niet mee eens. Het is fascinerende shit. Het zijn weirdoos in optima forma en volgens mij is het een dusdanig goeie gimmick, dat je verdere marketing niet nodig hebt. Rapper Ninja. Rapster/zangeres Yo-Landi Vi$$er. En techneut spinmaster DJ Hi-Tek. Ik vind het kewl.
Neem nou de track Wat Pomp. Geen idee waar dit over gaat, maar het bouncet en rockt als de neten. Bijvoorbeeld deze reactie die van het www pluk: Yo-landi says “I’m sweet and twisted like a koeksister,” and if you look it up, you’ll find a koeksister is actually a sugar-coated twisty do-nut-like South African thing. And t’s an awesome pun. With just a little research, their lyrics really open up. Give it a go! Next level!
Grappen maken is hier volkomen overbodig. Ik wil het met u over iets ernstigs hebben. Het sextoerisme in Thailand. Nog steeds een trieste industrie. Kijk maar mee.
Al maanden spaar ik zeepjes. Ik roof wel meer mee uit hotelkamers. Niets wat niet mag hoor, maar ik zal ook niets ongebruikt laten liggen. Slofjes voor eigen gebruik en voor vriendlief, tandenborstels en tandpasta (in van die handige miniverpakkingen, dus slim voor in m’n tas!) en een kammetje ofzo.
Zeepjes, shampoo-, douchegel- en bodylotionflesjes zijn echter niet voor mezelf bedoeld maar voor een of ander Arm Land. En toen ik een Manila op mijn rooster kreeg en het bewaarkoffertje bijna op springen stond van al het desinfecteerspul, bedacht ik me dat ik het beter eens mee daar naartoe neem. Nog even naar de Action voor wat babyspulletjes nadat ik een project had uitgezocht om te bezoeken en inmiddels een afspraak gemaakt met de oprichter van Young Focus. De extra koffer die ik op Schiphol nog meenam, was van Wings of Support en ik moest er op gaan zitten om hem vol te proppen met kleding die klaarstond en die mensen ingezameld hebben voor de organisatie. (more…)
Brekend nieuws op linguistiek terrein. Het blijkt dat ik – en velen met mij – al jaren worden blootgesteld aan levensbedreigende risico’s. Kan ik er wat aan doen? Sinds kort gelukkig wel. Dankzij het Meertens Instituut gloort er mooie horizon. Een fijne toekomst. Voor mijn kinderen, mijn partner en mij. En mijn familie. Maar jeetje, wat heb ik op het randje geleefd. Zonder het te beseffen. Ik wacht met smart op de o zo begeerde therapie. Begeerd spreek ik dan bewust even met nadruk uit. U snapt toch? Tog?
Op deze plek wil ik even aandacht voor een potje monumentaal ouderwets film kijken. Hij of zij die dat wil en er gevoel voor heeft, raad ik aan zich zondag in de vooravond naar de MustSee-bioscoop te begeven voor de hoogmis van de stomme film van de jaren twintig: Pantserkruiser Potemkin op het International Film Festival in Breda. De zwartwitte klassieker bevat de bekende trappenscène in de thans Oekraiense havenstad Odessa, waarbij Sovjetsoldaten de opstandige lokale bevolking genadeloos neerschieten. Om dramatiek toe te voegen, volgt de camera een moeder wier kinderwagen langzaam de Potemkin-trappen afbolt. De trappen zijn voor dergelijke dramatiek overigens uitermate geschikt. Omdat het trappenstelsel onderaan meters smaller is dan boven, krijg je het idee alsof je aan de voet van een enorme berg staat.
De mythe ontmaskerd. Afgeschminkt. Een enorme déconfiture. De kille, koude en harde waarheid.
Nee hoor. Ik kan de toon niet raken. De essentie benaderen. Vakmanschap. Het beestje bij de juiste naam noemen. Ach, laat ook maar. Ik weet de woorden toch niet te vinden. Alsof ik de Hoogheschool Veur Den Journalistique zelf ondergaan zou hebben, pfuh. Nee, ik deed een tweederangs schooltje en maakte het niet eens af, laat staan dat ik me een afgestudeerd journalist mag noemen. Laat ik het anders proberen. Want, beter goed gejat dan een slappe poging origineel te wezen. Het is geen grap nee. Sommige mensen – en ik ga GEEN namen noemen – hebben het niet getroffen. Ik leef met hen mee. Zij kunnen het niet helpen. Wij moeten dat respecteren. Het vergt meer dan ruggegraat om hiermee te moeten leven. En laten we wel wezen: ze komen er aardig mee weg. Vind ik. Maar godskolere. Het zal je achtervolgen. Ik wil niet ruilen hoor. Nogmaals: we gaan niet ‘namen & shamen’. Als ze uit de kast willen komen, prima. Ik laat het erbij. (more…)
I am not going black pieten as we say that in Holland, but it was the Labour party who pulled the stecker out this cabinet. And I have told them nog so, not to do that. But mister Forrest of the Labour party, the Pie Vie Dee Eej, is East-Indian deaf so I can talk like Bridgemens but it will not help.
Instead of our troops we can help you by sending mrs. Rita Verdonk, our secreet… I mean our secret waepon. The dogs lusten no bread of what she is saying, but she will help you to paste the Taliban behind the beheng. She will be supported by Harry Human… well known house seller in Lisse and surroundings… He has his own television show, like Ophra Windfree. As you can see it is not laying to us, but to the Labour party so I hope we keep friends as before.
Higheigting,
J.P. Balkende, minnister-pressident of the Holland
Nou mensen, dit is Ronny. Mijn voormalige huisgenootje uit Caracas. Ik moest even slikken toen ik deze foto zag, een paar jaar geleden stond ik vrolijk mee te protesteren maar toen gooide de ME nog geen stenen naar studentenhoofden. Nu wel, zie Ronny. Protesten in Venezuela lopen steeds meer uit de hand, televisiekanalen worden gesloten, mensen worden zomaar opgepakt. Ik maak me zorgen om de toekomst van dit land. Voor meer info over wat er op deze foto gebeurt:
Stelletje krijsers. Hoaxers. Uit-je-nek-kletserts. Ongelofelijke Al Gores. Ja, u krijgt een sliep-uit en neh-neh-neh-neh van mij. Zijn zelfs die prehistorische Amerikanen zover dat ze hun V8-slurpende asobakken schoorvoetend aan de kant zetten ten faveure van electrisch niet-uitziend Aziatisch blik, krijgen jullie dit over je heen. Ik vind het bijna sneu. Let wel: BIJNA. Want, nu moeten jullie op zoek naar een nieuw troeteldingetje om mij bang te maken en om stemmen te trekken, subsidies te slurpen en media-aandacht te genereren. Zeehondjes zijn passee en sinds die gladiolen van Greenpeace de boel aan elkaar logen met dat ar te zinken harstikke milieuvriendelijke olieboorplatform van Shell ben ik sowieso de boomknuffelarij voorbij. Ik hoop dat Femke Zwanehals en de haren van Groen Flinks de afgelopen weken vaak buiten zijn geweest zodat hun gesmolten hersenen weer een beetje gestold zijn. Ik vind het namelijk best fris. Voor een planeet die broeit.
Eerlijk is eerlijk. Ik dacht het ook. Als je als burgervader de guts hebt om de kampers van Vinkenslag in Maastricht het hoofd te bieden (nee, OOK jullie mogen geen wiet verbouwen) en je hebt de ballen om het vaderlandse gedoogbeleid aanhangig te maken, als je ongeventileerd je mening durft te spuien over Geert EN je toont je lef door eerlijk en open te praten over misstanden binnen de politiek, binnen je eigen partij of elders in onze rechtsstaat, dan ben je in mijn ogen The Man. Size does matter en jij hebt een grote piemel.
Edoch. Een paar maanden geleden las ik een meurend stukje in de NRC. Iets met een villa in Bulgarije, een ambtenaar uit je eigen dienst die in zijn vrije tijd projectontwikkelaar speelt, jouw gemeente Maastricht die in datzelfde Bulgaarse achterstandsdorp missiewerk verricht, al bij al geen fraai verhaal. Maar goed, het is een verhaal wat ingefluisterd kan zijn door een rancuneuze bastard die met jou een appeltje te schillen heeft. (more…)
Commentaar